Kategoriler
Hayat Yorum

Kutsal

Biri ne vakittir kutsalından bahseder, benim midem bulanır oldu. Dini istismar ederek toplulukları çok güzel galeyana getirebildiklerini fark ettiler. Boyuna kullanıyorlar. Sonra da “kutsalımıza saldırdılar,” lafı ağızlarından düşmüyor. Bahsettikleri dini ve kültürel öğeleri bireysel olarak dahi kutsal gördüklerini düşünmüyorum. Fakat benim argümanımın dayanak noktası bu değil. Benim argümanım şu: Kutsal diye bir şey yok.

Herkesin önem verdiği, laf değsin istemediği değerleri olabilir. Benim de var. Ama bu çokça bireysel bir istek. Toplumda sürdürülebilirliği yok. Çoğunluğun kutsalı tabu olunca, azınlığın yaşadığı her zaman için baskı oluyor. Şunun şurasında 70-80 yıl yaşamaya gelmişiz. Kendimizi olumlayamayacaksak ne anlamı kaldı yaşamanın?

Bir Cevap Yazın